Укып карагыз әле.
Бик ашыгып килде көз яңгыры,
Кара болытларын күпертеп.
Җиңел киемнән, ялан баш торам
Үксезләнеп, күктән ни көтеп?
- Әй, син- яңгыр, кая ашыгасың?
Бар да үтә, син дә китәрсең.
Сирәкләрсең дә бит, минем генә
Җелегемә кадәр үтәрсең...-
Күтәрелеп бакмас кояшына
Салкын кырау төшкән гөлләрем.
Елап кошлар китәр илне ташлап,
Төньягыннан исәр җилләре.
Табигатьнең салкыны, карына,
Кышына да әзер бу мәле...
Күңелемнең генә ( И, беркатлы!)
Көзләрдән яз көткән көннәре.
Рүзия Камаева,
19.09.18
С.Мингатина фотосы
Нет комментариев