Язмыш.Тормыш. Гыйбрәт. рубрикасы буенча яңалыклар
-
Әллә язмышым, әллә ялгышым (хикәя)
Сорауларыгыз буенча кабаттан куябыз.
-
Кайтты да мендәргә ятып: «Үләм», – дип елый башлады, баланың иреннәре күгәрде
Хәлимә Латыйпова, Комыргуҗа авылы
-
Йөзек эчендәге сер ачылырмы, юкмы?
Ишек кыңгыравы ике тапкыр шалтырады – кискен, таләпчән итеп.
-
Могҗиза
Мин үлсәм, әни эчүдән туктар, дип уйлый идем. Ялгышканмын... Берсендә хәтта кулымны аның күз алдында кисә башладым. Исе дә китмәде: «Ярар, ярар, үл!» – диде. Исереккә аңа берни дә кирәкми, аның бернәрсәгә дә йөрәге янмый...
-
Нигә бүгенге хатын-кызлар аерылышудан курыкмый?
…Хатын-кыз китә. Кайчак тыныч кына, чемоданын җыеп, беркемгә дә сүз әйтмичә. Кайчак ишекне каты ябып, еллар буе җыелган әрнүен чыгарып. Кайчак күз яшьләре белән, йөрәге телгәләнеп. Кайчак исә – җиңел сулап, әйтерсең авыр йөкне иңеннән төшергән кебек.
-
Ышанасыңмы?!
Күңелгә уелып кала торган очрашулар була кайвакыт.
-
«Кичереп буламы минем кебекләрне?» (Булган хәл)
Ишекне шакыдылар. Берәүне дә көтми идем. Ачып җибәрсәм, полиция хезмәткәрләре белән бер егет басып тора. «Мин сезнең ташлап калдырган улыгыз», – ди бу егет.
-
«Башына җиттегез баланың. Кактың син аны Халисә, ашарына да бирми кактың!»
«Әти,абый кайтмады, абый кайда?» – дип кычкырам. Әти дәшми.
-
Ирегезнең кызын үстердем
Талиянең иренең кырыгы гына узган иде. Беркөнне алар ишеген бер чибәр генә ханым шакыды. – Хәерле көн! – дип елмайды ул кызыл иреннәре белән. – Сез бит Рәис Галиевичның тол хатыны?
-
Мондый дуслык кемгә кирәк?
Без Сәвия белән студент чаклардан ук таныш идек. Якын дуслар идек дип әйтә алмыйм, яхшы танышлар дисәң дөресрәк булыр.
-
«Иремә тамга кирәк...»
Очрашуларга күп йөргәч нәрсәләр генә ишетмисең икән. Яныңа килеп тә сөйлиләр, язып та җибәрәләр.
-
Өшегән аяклар гомер буе озата барды
Фото гаилә архивыннан, сулдан беренче Мөнәвәрә Җиһаншина.
-
«Иремнең сөяркәсенең үлемен дә үзем теләдем, үзем каргадым. Каргышым гына уртак булды...»
Паркта өч кызы белән йөрүче ханым аптыраулы карашымны тотып алмый калмагандыр, билгеле. Шуңа да беренче булып үзе сүз башлагандыр. Аптырамас җиреңнән аптырарлык шул...
-
Кичер, улым!
Һәр авылның акылга зәгыйфь яки гарип кешесе була. Кемдер алардан курка, читләшә, кемдер, киресенчә, изге җан дип, хәер сузып китә. Безнең авылда да бар ул. Көн саен авыл урамнары буйлап акрын гына атлап, һәр кеше белән исәнләшеп, тирә-якны барлап йөри.
-
Гөлия бәете
Айгөл Баһавиева, Күәм авылы