Язмыш.Тормыш. Гыйбрәт. рубрикасы буенча яңалыклар
-
«Әллә мине җиңелде дип уйлыйсыңмы?»
2026 елның 9 апрель иртәсе Альбина Шәйхиева өчен гомерлеккә ике өлешкә бүленгән көн булып калган: абыйсы исән булган тормыш һәм аннан соңгы караңгылык.
-
Елый-елый утырып ашадым да, чыгып киттем
Тумышым белән ерак Себердән мин. Урман эчендә үскән сәер генә бер җан. Олыгайдым инде.
-
«Сау-сәламәт ирне хатыны ташлап китсен әле! Хурлыктан урамга чыгарга да теләмим. Нишләргә миңа?..»
Зөһрә, баласын кулында тирбәтеп йоклатырга тырышып, йөргәндә, ишегалды ягындагы тәрәзәгә күз төшерде. Нинди әкәмәт күренеш бу!? Хатын күзләрен угалады. Бер ир белән бер хатын кочаклашып, авызны авызга куеп, берегеп ябышканнар.
-
Каршы әйтмә
Безне дөрес тәрбияләмәгәннәр. Торам-торам да, тагын шул фикергә инанып куям.
-
Ялгышу
Бу хәл бик күптән, мин әле архив идарәсендә эшләп йөргән вакытта ук булды. Аннан соң 15 елдан артык вакыт узды инде. Шул чактагы үземнең бер ялгышым турында язарга телим.
-
Әллә язмышым, әллә ялгышым (хикәя) дәвамы
Тиздән Яңа ел бәйрәмнәре дә җитә. Фирүзәнең әни булганына да 18 ел узып киткән. Баласын югалтканнан соң бар дөньясыннан ваз кичте ул. Ранилнең авылга кайтып аны эзләп йөрүләрен ишеткәч тә, бик авыр кичерде.
-
Әллә язмышым, әллә ялгышым (хикәя) дәвамы
Өйләренә ничек кайтып кергәнен хәтерләми кыз. Башында уйлар өермәсе. Хисләре меңнәрчә төенгә төйнәлгән. Ничек чыгарга бу халәттән? Кая барырга, кемнән киңәш сорарга? Кеше күзенә ничек күренергә???
-
Әллә язмышым, әллә ялгышым (хикәя) дәвамы
***
-
Әллә язмышым, әллә ялгышым (хикәя) дәвамы
Хатын аларның очрашуын белгән иде ахырысы, авылда бик каты тавышланганнар дип сөйләделәр.
-
Әллә язмышым, әллә ялгышым (хикәя) дәвамы
Үзедә әллә нинди иде ул бу кичтә.
-
Әллә язмышым, әллә ялгышым (хикәя)
Сорауларыгыз буенча кабаттан куябыз.
-
Кайтты да мендәргә ятып: «Үләм», – дип елый башлады, баланың иреннәре күгәрде
Хәлимә Латыйпова, Комыргуҗа авылы
-
Йөзек эчендәге сер ачылырмы, юкмы?
Ишек кыңгыравы ике тапкыр шалтырады – кискен, таләпчән итеп.
-
Могҗиза
Мин үлсәм, әни эчүдән туктар, дип уйлый идем. Ялгышканмын... Берсендә хәтта кулымны аның күз алдында кисә башладым. Исе дә китмәде: «Ярар, ярар, үл!» – диде. Исереккә аңа берни дә кирәкми, аның бернәрсәгә дә йөрәге янмый...
-
Нигә бүгенге хатын-кызлар аерылышудан курыкмый?
…Хатын-кыз китә. Кайчак тыныч кына, чемоданын җыеп, беркемгә дә сүз әйтмичә. Кайчак ишекне каты ябып, еллар буе җыелган әрнүен чыгарып. Кайчак күз яшьләре белән, йөрәге телгәләнеп. Кайчак исә – җиңел сулап, әйтерсең авыр йөкне иңеннән төшергән кебек.
