Язмыш.Тормыш. Гыйбрәт.
-
«Карьера гаиләбезне таркатты»
Социаль челтәрләрдә кемнәр белән генә танышмыйбыз да, кемнәр белән генә аралашмыйбыз. Көзге озын кичләрнең берсендә Фаил белән язышып киттек. «Бер кызыклы соравым бар сезгә» дип башлады ул сүзен...
-
Югалтуга бер адым калгач...
– Әнием, ә әти кайчан кайта? Кайтамы ул бүген? – Әлбәттә, улым... Әмма Гөлназның тавышы ничектер тоныграк чыкты. Үзе әйткәнгә үзе ышанмаган кешенеке кебек.
-
Тарих мең дә...
Зиннур Хөснияр
-
Тиздән, бик тиздән...
Гөлнара Ногманова, Яңа Әтнә авылы
-
Ялгызлык куркыныч түгел
Элек мин ялгыз калудан бик курка идем. «Яныңда кеше юк икән – димәк, син начар», дип уйлый идем. Кешеләр ни дияр, бәйрәмнәрдә кем белән булам, кичләрен кемгә шалтыратам – шулар борчыды. Ялгызлык миңа бушлык, салкынлык кебек тоела иде.
-
Үпкәләдем
Кеше хәлен үз башыңа төшкәч кенә аңлыйсың икән ул.
-
Ул Әтнәнең чын патриоты иде
Сабакташ дустым Ринат Сабиров турында язарга озак җыендым. Нәрсәдән башлап китәргә? Ә язарга кирәк.
-
Иремнең сере ачылды – аның инде балалары бар икән
Гадәти бер кич иде ул. Хәер, юк, гадәти булмагандыр – мин кабат аның белән сөйләшеп карарга дип көндез үк күңелемнән ныгытып уйлап куйган идем.
-
Иремнән көнләшүем Яңа ел кичендә башланды
Икенче көнне җанымның тынычлыгы югалды. Ничек булса да тынычланырга тырыштым: «Көнләшмә, булмаган нәрсәләрне уйлап чыгарма» – дип, үз-үземне ышандырырга теләдем.
-
Сагышлы шатлык
Фәрхәт Сәгъдиев, Түбән Шашы авылы. Хикәя тормыштан алынып язылды, геройларның исеме үзгәртелде.
-
Миңа әни кирәк иде…
(Гыйбрәтле хикәя)
-
Миңа – сынау, алар өчен җәза иде
Мин үзем газеталар укырга бик яратам. Хат ташучы китергән көнне газетаны һәр хәрефенә кадәр укып чыгам.
-
«Улымны югалттым, кызымны таптым...»
– Улым, әтиең хатасын кабатлый күрмә, – дип, җайлап кына әйтергә тырышты.
-
Минем хатаны кабатлама
(Гыйбрәтле язмыш) Гөлъяр
-
Иремне үземә көчләп өйләндердем
Хисләремне булачак иремә үзем белдердем.