Язмыш.Тормыш. Гыйбрәт.
-
Югалтуга бер адым калгач...
– Әнием, ә әти кайчан кайта? Кайтамы ул бүген? – Әлбәттә, улым... Әмма Гөлназның тавышы ничектер тоныграк чыкты. Үзе әйткәнгә үзе ышанмаган кешенеке кебек.
-
Тарих мең дә...
Зиннур Хөснияр
-
Тиздән, бик тиздән...
Гөлнара Ногманова, Яңа Әтнә авылы
-
Ялгызлык куркыныч түгел
Элек мин ялгыз калудан бик курка идем. «Яныңда кеше юк икән – димәк, син начар», дип уйлый идем. Кешеләр ни дияр, бәйрәмнәрдә кем белән булам, кичләрен кемгә шалтыратам – шулар борчыды. Ялгызлык миңа бушлык, салкынлык кебек тоела иде.
-
Үпкәләдем
Кеше хәлен үз башыңа төшкәч кенә аңлыйсың икән ул.
-
Ул Әтнәнең чын патриоты иде
Сабакташ дустым Ринат Сабиров турында язарга озак җыендым. Нәрсәдән башлап китәргә? Ә язарга кирәк.
-
Иремнең сере ачылды – аның инде балалары бар икән
Гадәти бер кич иде ул. Хәер, юк, гадәти булмагандыр – мин кабат аның белән сөйләшеп карарга дип көндез үк күңелемнән ныгытып уйлап куйган идем.
-
Иремнән көнләшүем Яңа ел кичендә башланды
Икенче көнне җанымның тынычлыгы югалды. Ничек булса да тынычланырга тырыштым: «Көнләшмә, булмаган нәрсәләрне уйлап чыгарма» – дип, үз-үземне ышандырырга теләдем.
-
Сагышлы шатлык
Фәрхәт Сәгъдиев, Түбән Шашы авылы. Хикәя тормыштан алынып язылды, геройларның исеме үзгәртелде.
-
Миңа әни кирәк иде…
(Гыйбрәтле хикәя)
-
Миңа – сынау, алар өчен җәза иде
Мин үзем газеталар укырга бик яратам. Хат ташучы китергән көнне газетаны һәр хәрефенә кадәр укып чыгам.
-
«Улымны югалттым, кызымны таптым...»
– Улым, әтиең хатасын кабатлый күрмә, – дип, җайлап кына әйтергә тырышты.
-
Минем хатаны кабатлама
(Гыйбрәтле язмыш) Гөлъяр
-
Иремне үземә көчләп өйләндердем
Хисләремне булачак иремә үзем белдердем.
-
Алга таба яшәр өчен көч тапканнар
Нәҗип кызы Сания (Шакирова) 1933 елның 1 мартында Иске Җогып авылында дөньяга килә. Бу чор илебез тарихындагы кискен борылышлар белән билгеле. Таза тормышлы кешеләрне кулак калдыгы дигән тамга тагып, үзләренең туган җирләреннән сөрәләр.