Язмыш.Тормыш. Гыйбрәт.
-
Әнием әтиемә хыянәт итте...
Миңа 12 яшь иде… Өлкәннәр алдый – мин 12 яшемдә шуны аңладым. Бик ачы хис, ачы тәҗрибә булды ул.
-
Иремә мин хезмәтче генә ахрысы...
Кияүгә чыгармын да, авылда калырмын дип гомеремдә дә уйламаган идем
-
Ирем элеккеге хатынын онытмавын телим!
Минем язганнарым кемгәдер сәеррәк тә тоелыр, акыллы түгел бугай бу хатын дип уйларсыз, бәлки. Анысы сезнең эш инде.
-
Кыска гына төштән башланган гаҗәеп матур мәхәббәт тарихы
Әминә – ятимә кыз, ул үзен дөньяга китерүче кадерле кешеләрен бөтенләй хәтерләми. Авыр еллар, зур көрәшләр аны әтисез дә, әнисез дә калдырган.
-
Әти безне беркайчан яратмады!
Без сеңлем белән гаиләдә ике кыз үстек. Тик әти һәрвакыт малай теләгән. Мин туганга куанмаса да, кыз булуымны кичергән әле ул. Икенчесе малай булыр дип өметләнгәндер инде.
-
«Түзеп яшәмәгез, кызлар!»
Мөселман кызларын һәрвакыт сабыр булырга өйрәтәбез... Ә малайларны элекке кануннар белән кайчан тәрбияли башларбыз?..
-
«Миллион ярым бирмәсәң, чыгып кит»
Тәрәзә йөзлекләре акка буялган, элек сап-сары булган такталар өстеннән заманча яңа сайдинг “күлмәк” киеп алган йорт каршына кыйммәтле машина килеп туктады.
-
Илфар (исеме үзгәртелде)
(Булган язмыш). Рифат Габидуллин, Яңа Кенәр авылы
-
Кызымның ирен – киявемне хыянәттә тоттым
Кияүне мин әле алар кызым белән очрашып йөргәндә үк яратмадым. Эш монда егетнең чибәр булу-булмавына да, байлыгы яки эше белән дә бәйле түгел. Була бит менә шулай: кешене бер күрүгә яратмыйсың. Минем дә шундый очрак иде бугай.
-
Чәчкә таҗларында күз яше
Хикәя
-
«Теләсәм, эт тә булыр. Минем бәхеткә хакым юкмы әллә?»
Җәйге ялыбыз вакытында кызык пар белән танышкан идек. Башларында мөгез үсмәгән үсүен - бары тик хатыны иреннән унөч яшькә зур.
-
Бай кияве булу рәхәтме? (тормыштан)
«Сабырлыгым төкәнде, ә гаиләне саклыйсы килә, шуңа сезгә язарга булдым. Мин хатынымның туганнары алдында күпме хезмәт күрсәтергә тиеш икәнен беләсем килә? Бу безнең беренче никах түгел, әмма бер-беребезне яратабыз».
-
Кызым мине кичерер микән?
Якын кешеләргә сөйләп булмый торган серләр кемдә дә бардыр инде ул. Әйе, якыннарга бөтен чакта да ачылып булмый, әмма кемгәдер сөйләп, күңелне бик тә бушатасы килә.
-
Язмыш бишеге
Ниләр генә ишетмәдем шул минутта... Камилне алыштырганнар диярсең: йомшак телле кеше ут чәчүче аждаһа сыман. Баланы үзенеке итеп танымый...
-
“Үзең теләп чыктың, әнине борчыйсы түгел”
Төнге 2 дә дә тыз-быз чабучы машиналарны тыңлап йокыга китә алмыйча ятты-ятты да Ания, урыныннан сикереп торып кухняга чыкты.