Хәдис җыентыкларында шундый сүз бар.
Әгәр бер кеше иртән таң аткач һәм кичен кояш баткач, җиде тапкыр: “Хәсбийәллааһу ләә иләәһә илләә һувә галәйһи тәвәккәльтү вәһувә раббуль гәршиль газыыйм”
(“Бердәнбер таянычым Аллаһ, Аңардан башка таянычым юк. Аңа тапшырдым һәм Ул бөек Гарешнең Раббысы”), — дип әйтсә, Аллаһы Тәгалә ул кешенең дөнья һәм ахирәт белән бәйле булган бөтен борчуларын үз өстенә алыр.
Нет комментариев