Бүгенге көндә почтальон булып эшләү җиңел түгел

Замана үзгәрсә дә, почта хезмәтенең әһәмияте кимеми. Электрон почта, интернет, социаль челтәрләр популяр  булса да, күпләр әле дә хатлар, посылкалар алырга, газета-журналлар укырга ярата.
Бүгенге көндә почтальон булып эшләү тынгысыз, кыен хезмәтләрнең берсе булса да, авылларыбызда үз эшенең осталары булган, намус белән эшләүче почтальоннарыбыз бар. Бәхтияр авылы почталь­оны Гөлфинур Кәримова шундыйларның берсе.
– Хәзерге көндә почтальон булып эшләү җиңел эш түгел. Газета-журналдан тыш, түләү кәгазьләрен, пенсия өләшергә кирәк. Хәзер менә салым кәгазе өстәлде. Авыл халкының күпчелеге салым акчасын минем аша түли. Чөнки авылда күбесе өлкән кеше. Ә алар кая барсыннар, кемгә мөрәҗәгать итсеннәр инде, миңа киләләр. Шуңа да эшеңне тәртипләр алып барырга кирәк, – диде ул. Сүзен дәвам итеп:
– Авылыбыз халкы бердәм безнең, Аллаһка шөкер. Берәр төрле гозер белән мөрәҗәгать итсәм дә бервакытта да каршы килгәннәре юк. Ярдәм итәргә генә торалар, – диде.   
Гөлфинур җәйнең эссесендә дә, язгы-көзге пычрагында да, кышның салкыннарында да хатлар, газета-журналларны вакытында тарата. Авыл халкы да аны хөрмәт итә, һәрбер йортта көтеп алалар. Гөлфинур ханым үзе дә авылдашларының ышанычын акларга тырыша.
Аның өчен почтальон булу – һөнәр генә түгел, ә тормыш мәгънәсе. “Эшеңә җаваплы карамасаң, почтальон булып эшләп тә булмас иде”, – ди ул үзе дә. 
Хезмәтеннән тыш, лапас тутырып терлеген дә асырый. Шулай ук Гөлфинур Кәримованың яраткан хоббие да бар – чә­чәк­ләр үстерергә ярата.
– Чәчәкләрне бик яратам. Сатып алырга туры килсә, акчамны кызганмыйм, – дип елмая.
Гөлфинур ха­нымның  га­ди­ле­генә,  уң­ган­лы­гы­на сокланып кайт­тым. Почталь­он булып эшләү җи­ңел булмаса да, бер зарлану сүзе дә ычкындырмады. 
Рәхмәт шундый эчкерсез булганың өчен. Алга таба да бергәләп эшләрбез, дип ышанабыз. Газетаны чыгарып була, ә менә тугры газета укучыларыбызга вакытында илтеп җиткерү өчен сез кирәк – хөрмәтле почталь­оннарыбыз.